Reclame-cultuur
Een filmotheek voor reclame? Het lijkt dezer dagen bijna “vanzelfsprekend”. Maar aan het begin van de jaren 80, toen Jean-Marie Boursicot besloot om zijn droom waar te maken, stonden mensen niet echt te springen. Integendeel! En dat is vreemd, want het is een interessant idee: reclamebureaus maken steeds meer films en er is niemand, nergens, die er aan denkt ze te archiveren.
Sommige van deze creaties zijn nochtans ware juweeltjes van creativiteit, geniale concepten die het niet verdienen om vergeten te worden. Daarbij gaat het om meer dan het louter artistieke aspect: deze producties schetsen namelijk ook een uitzonderlijk sociologisch beeld; ze weerspiegelen een alfagroep van de bevolking op zijn hoogtepunt.
Zonder steun maar 100% overtuigd van zijn doel begint Jean-Marie Boursicot alleen aan zijn indrukwekkende kruisweg. Hij verzamelt hier en daar wat hij kan vinden. Een aantal sceptici lachen hem weg: wie kan er nu geïnteresseerd zijn in dat project? Het antwoord is klaar en duidelijk: iedereen, verdorie!
Het briljante idee dat de hele mechaniek in werking zal zetten, een waar sociaal fenomeen op gang zal brengen en de filmotheek de kans zal geven om te groeien is nochtans eenvoudig: de naarstige verzamelaar brengt deze spots bijeen en projecteert ze tijdens de sindsdien beroemde “Nacht der Reclamevreters”.
Dankzij het succes van het eerste initiatief in 1981 in Parijs en de triomf van de volgende edities gaan er eindelijk nuttige deuren open voor hun creatief genie. Meer dan 20 jaar later neemt hun succes nog steeds toe. De verzameling van deze reclamepionier telt vandaag zo’n 700.000 films en daar komen elk jaar nog ongeveer 25.000 nieuwe spots bij, die vaak bij ons niet te zien waren.
De nachten, die in 1986 voor het eerst op reis gingen (naar Brussel en Amsterdam) zijn door de jaren heen uitgegroeid tot een wereldwijd spektakel: de reclamegekte grijpt wild om zich heen, van Montreal tot Jakarta, van St. Petersburg tot Boston, van Boekarest tot Hong Kong, van Ijsland tot Mongolië, van Dubai tot Macao via Taiwan, Algiers, Jordanië en Zuid-Amerika (en de lijst gaat door!). En tegen die koorts valt niets in te brengen.
